KoreaReizen

Verslag van 2 en 3-daagse wandeltocht Jirisan

Geschreven door Bert Davids

In Mei van 2015 heb ik samen met een vriend de befaamde 2/3-daagse wandeltocht door Jirisan gedaan. Maar voordat we de ervaringen hierover vertellen, eerst even iets over het park en de bergen zelf.

koreamap provinces1aJirisan-park is het oudste nationale park van Zuid-Korea, ingesteld in 1967. Het is het grootste nationale park van Zuid-Korea en ligt in de provincies Jeollanam-do, Jeollabuk-do en Gyeongsang-do. Het park staat bekend om zijn biodiversiteit, en het is het enige park waar nog Aziatische zwarte beren voor komen.

Het park is vernoemd naar het gebergte Jirisan, die samen met Hallasan en Seoraksan tot de 3 bekendste bergen van Zuid-Korea behoord. De hoogste piek in deze bergketen is Cheonhwangbong met 1915 meter. Dit is de hoogste bergpiek op het vaste land van Zuid-Korea (Hallasan op Jeju eiland is 1950 meter, en Seoraksan is 1708 meter hoog). Er liggen 7 grote boeddhistische tempels in dit gebied waarvan Hwaeomsa de bekendste is.

Voor veel Koreanen roept Jirisan herinneringen op. Alle mannelijke Koreanen zijn in verplichte militaire dienst geweest, en ze hebben bijna allemaal een of meerdere oefeningen in dit gebied moeten doen, vaak meerdaagse verkenningen  en overnachtingen met volledige uitrusting in het uitgestrekte gebied. De wandeltocht van 2 of 3 dagen over de bergkam van dit gebergte met 10 bergtoppen hoger dan 1500 meter spreekt dan ook tot de verbeelding van alle Koreanen, en is een tocht die je minimaal eens in je leven gedaan moet hebben. Tegenwoordig zijn er meer dan 18 gemarkeerde wandelroutes (trails) in dit gebied.

jirisan-trail-map-merged v2 with route low resElk jaar als ik weer in de geboortestreek van mijn vrouw kwam, speelde ik weer met de gedachte om ooit eens deze befaamde wandeling met overnachtingen op de berg te maken. Deze stond dan ook hoog op mijn “bucketlist”. Bijna alle Koreanen waarmee je spreekt hebben wel herinneringen en sterke verhalen over deze meerdaagse tocht.
In Mei’15 is het dan eindelijk zo ver, en heb ik samen met een vriend besloten om de tocht te maken. Wij hebben gekozen voor de route over de bergkam (ridge). Dit is de meest bekende route, en tevens de zwaarste. Deze tocht begint in het westen bij de Hwaeomsa tempel met een steile klim van 4 uur naar Nogodan op 1507 meter hoogte. Wij hebben deze tocht gepland op vrijdag t/m zondag, maar omdat we pas vrijdag rond de lunch kunnen beginnen (mijn vriend moet die ochtend vanuit Busan komen, enkele uren rijden) besluiten we om een kleine concessie te doen en de kortere route naar Nogodan piek te nemen. We beginnen ons avontuur daarom vanaf Seongsamjae van waaruit het ongeveer 2.5 uur naar de top van Nogodan is.

De “Main Ridges Course” (bergkam route) is 32.5 km lang en duurt normaal 2 nachten en 3 dagen. De route is in de winter gesloten, maar in Mei is het normaal schitterend weer. De route is als volgt:

merged start
[links] Klaar voor vertrek! [midden] 28.1 km naar Cheonwangbong [rechts] Seongsamjae, ons vertrekpunt
Hwaeomsa tempel (voor ons dus  Seongsamjae) → Nogodan → Nomurok → Imgeollyeong → Samdobong → Hwagaejae → Tokkibong →Myeongseonbong → Yeonhacheon shelter → Samgakbong → Byeoksoryeong → Deokpyeongbong → Seseok shelter → Chotaebong → Jangteomok → Tongcheonmun → Cheonwangbong → BeopGyesa tempel → Rotary shelter → Jungsan-ni

Nogodan peak

Op vrijdag staan we dan laat in de ochtend klaar om te vertrekken vanaf Seongsamjae. Dit ligt vanuit Gurye ongeveer 30 minuten met de auto het nationale park in. Dit is een populaire plek om te beginnen, ook te zien aan het aantal bussen dat hier eveneens stopt. Maar de meeste mensen gaan waarschijnlijk niet verder dan Nogodan, maar wij moeten verder naar Yeonhacheon shelter (berghut) waar we de eerste overnachting gereserveerd hebben. Seongsamjae ligt op een hoogte van 1102 meter waardoor de beklimming naar Nogodan makkelijker is dan vanaf Hwaeomsa tempel wat op slechts 200 meter boven zeeniveau ligt en dus een aanzienlijk langere beklemming is.

Het is ideaal wandelweer, zonnetje en een graad of 20. Het enige wat ons enige zorgen baart is dat er voor zaterdag regen voorspelt is. Dit is ongebruikelijk in deze tijd van het jaar, en we hebben al 2 week mooi weer achter de rug dus we denken dat het wel mee zal vallen. En mocht het toch gaan regenen, dan zullen we dat ook wel weer overleven….

Vergezicht tussen Nogodan en Imgeolyeong

De eerste kilometers gaan gelijk vrij stijl omhoog richting Nogodan, maar het is een prima wandelpad. Op dit stuk van de route komen we nog wel de nodige mensen tegen, later zal dit minder worden.

Na ongeveer 3 kwartier stevig omhoog doorwandelen komen we al bij de eerste shelter (berghut), Nogodan. Omdat we voor het donker bij onze gereserveerde hut moeten zijn gaan we snel weer verder, en na nog eens een half uur zijn we dan op de eerste bergtop Nogodan op 1507 meter hoogte. De eerste hoogtemeters hebben we makkelijk afgelegd. Vanaf hier volgen we de “ridge” (bergkam) en blijven we steeds relatief hoog.

Na een korte rustpauze en de nodige foto’s gaan we weer verder. Het is inmiddels 13:00 en we moeten nog een flink stuk met de nodige hoogtemeters naar onze eerste overnachtingsplaats. Vol goede moed gaan we verder, en de vergezichten worden steeds mooier. Na Nogodan is het ook een stuk rustiger op de route en komen we bijna niemand meer tegen.

waarschuwingsbord voor zwarte beren

Na minder dan een uur zijn we dan ook al bij Nomurok pas. Van hieruit kun je een uitstapje maken naar Banyabong top (1732 m) , dit is dan wel 800 m bergop en vervolgens weer naar beneden. Gezien de tijd besluiten we dit niet te doen en door te gaan naar Samdobong, we gaan echter wel via een alternatieve route wat volgens de kaart korter lijkt. Het blijkt echter erg stijl omhoog te gaan en vervolgens weer naar beneden. Waarschijnlijk was de hoofdroute makkelijker geweest, maar het was wel een leuke afwisseling…

alternatief pad tussen Nomurok en Samdobong

De wandelroutes staan overigens erg duidelijk en 2-talig (Engels en Koreaans) aangegeven. De paden zijn nog steeds erg makkelijk, maar dit zal later wat ruiger gaan worden.

Onderweg staan ook veel informatieborden, soms alleen in het Koreaans maar meestal 2-talig. Leuk om te zien zijn de waarschuwingsborden voor zwarte beren. Hierop staat op een voor kinderen begrijpelijke manier beschreven en met plaatjes uitgelegd wat je wel en niet moet doen als je een beer tegenkomt. De kans hierop is echter minimaal.

Het laatste stuk naar onze shelter gaat ook gesmeerd. We zijn dan ook al om iets na zessen bij onze overnachtingsplek, Yeonhacheon shelter. Dit is een van de kleinere hutten in Jirisan met 60 slaapplaatsen. Er zijn 8 shelters in het nationale park Jirisan, de kleinste voor 30 personen en de grootse voor maar liefst 180 personen.

Yeonhacheon shelter

Reserveren van de berghutten is absoluut noodzakelijk, en dient minimaal enkele weken voor het geplande bezoek te gebeuren. Wij waren dus aan de late kant, en alleen de kleinere (oudere) shelters hadden nog plek. Het reserveren is trouwens ook een omslachtige bezigheid, en hiervoor is het erg handig als je iemand hebt die Koreaans spreekt en het eventueel telefonisch kan verifiëren. Als u deze wandeltocht via KoreaReizen boekt zorgen wij voor reserveringen van de shelters en ook voor het transport van en naar de vertrek/aankomstplek.

De opzet van alle shelters is hetzelfde. Elke shelter heeft houten vloeren om op te slapen, en je kunt voor een paar euro een matje en dekens huren. Het is dus niet nodig om zelf slaapzakken mee te nemen. De dekens worden echter niet elke dag gewassen…. Bij elke shelter is een klein winkeltje waar je een heel beperkt assortiment aan snacks hebt. Zo worden er Koreaanse snacks, repen, koffie in blikjes (best lekker, zowel warm als koud maar wel met melk en suiker) en dergelijke verkocht. Ook wordt er “ramen” verkocht, dit zijn pakjes met pikante bamisoep (noedels). Daarnaast is er bij elke shelter vers water uit een bron. Hier kun je jezelf ook opfrissen en wassen (het water komt van de berg, dus is wel lekker koud). Er zijn toiletten bij de shelters, maar verwacht hier geen luxe. Een wasknijper voor op je neus zou geen overbodige luxe zijn…

20150529_183328Bij aankomst in de shelter zijn de meeste Koreanen ook al gearriveerd. We vroegen ons onderweg af waarom die Koreanen toch allemaal zulke grote rugzakken meenemen, maar daar komen we nu snel achter… De meeste Koreanen hebben een complete kookuitrusting en ingrediënten bij zich, en beginnen er dus lustig op los te koken. De meeste mensen hebben een mini-gasbrandertje (zo’n camping-ding op gasflesje) bij zich, 1 of meerdere pannen en een gasflesje. Ze koken noedels en kimshisoep en dergelijke, wat dan samen met de nodige makgeolli (troebele rijstwijn) of soju (gedestilleerde rijstwijn, een soort lichte jenever) gegeten wordt.

Helaas hadden wij dus geen kookspullen bij ons, omdat wij ervan uit gingen dat we vast wel iets van “cup noodels” of zo zouden kunnen kopen. Voor cup-noodels heb je alleen maar kokende water nodig wat je in het bakje doet en vervolgens na een paar minuten wachten heb je een prima maaltijd. Maar helaas, cup noedels worden in geen enkele shelter verkocht. Ze verkopen alleen pakjes noedels die je zelf in een pannetje moet koken, en bij gebrek aan kookspullen is dit dus lastig. Maar als westerlingen heb je meestal een streepje voor bij de Koreanen, zeker als je als Nederlander een paar keer de naam “Hiddink” laat vallen…. We hebben dus een paar pakjes noedels gekocht, en vervolgens met handen en voeten duidelijk gemaakt dat we geen kookspullen hadden. Gelukkig waren de mensen van het winkeltje erg vriendelijk (zoals overigens bijna alle Koreanen), en hebben ze voor ons de noedels gekookt en er ook nog gratis een paar eitjes door gekookt. De noedels samen met een paar glaasjes soju die we wel meegenomen hadden zorgden toch voor een goed avondmaal!

 

onze kamers “1 en 2”

‘s Avonds na het eten koelt het op deze hoogte eind Mei toch nog snel af. De meeste Koreanen zoeken dan ook vroeg hun slaapmatje op. Dit is trouwens een bijzondere ervaring. Ze hebben gescheiden slaapzalen voor mannen en vrouwen, en wij

hadden “kamer 1 en 2”. Dit houd in een oppervlak precies genoeg voor een slaapmatje. Je ligt samen met 30 Koreanen in een veel te kleine ruimte (2 verdiepingen). De hele nacht door is er lawaai, eerst van Koreanen die vroeger of later naar bed gaan, en vanaf ongeveer 4 uur ‘s nachts staan de eerste Koreanen al weer op om vroeg te vertrekken. Tussendoor is het een geronk van jewelste met al die snurkende Koreanen…. De houten vloeren met dunne matjes zijn ook niet erg comfortabel, dus erg goed hebben we niet geslapen. Bovendien houden Koreanen nogal van warmte, en worden de shelters dus erg heet gestookt (30 graden is volgens mij niet overdreven). Dit in combinatie met zweetvoeten, stinkende kleren en geen douchefaciliteiten zorgt voor niet al te aangename geuren op de kamer…. Maar al met al is het toch een ervaring die je niet snel zult vergeten!!

Byeoksoryeong shelter

De volgende ochtend zijn we dan ook erg vroeg wakker, en besluiten dan ook maar om op tijd verder te trekken naar onze 2 shelter Rotary. Dit was ook weer een compromis omdat we eigenlijk de 2de dag naar Jangteokmok shelter wilden, maar deze was ook al volgeboekt. De weersvoorspellingen zijn helaas uitgekomen, en ‘s ochtends regent het dus ook.

Na ons karig ontbijtje van zelf meegenomen muesli-repen (geen kookspullen…) gaan we op pad. De eerste kilometers gaan bergaf richting Byeoksoryeong shelter. Ondanks de regen vallen de paden mee, het is niet overdreven glad of zo. Ook is het uitzicht nog best redelijk, en geeft het ook mooie plaatjes. Al om 07:30 zijn we bij Byeoksoryeong shelter waar we een paar blikjes warme koffie kopen. Heerlijk, zo’n warme koffie met melk en suiker na zo’n natte wandeling!

“Gimhae saturday one mind mountaineering club”, wandelgroep

Omdat we nog zo vroeg zijn, en we al best ver richting de ultieme top Cheonwangbong zijn begint heel langzaam het idee te groeien om de hele tocht op de 2de dag af te maken en de laatste overnachting in Rotary shelter over te slaan. Het slechte weer is hier ook zeker debet aan… Maar voorlopig richten we ons op de zware beklimmingen die ons nog te wachten staat voor we bij Cheonwangbong zijn. Na de warme koffie trekken we onze – inmiddels natte spullen – weer aan en gaan verder richting Seseok shelter. Dit is een zwaar stuk waar we in totaal ongeveer 400 meter in hoogte klimmen, maar dit gaat via meerdere klimmetjes en afdalingen. Hoe dichter we bij Seseok komen, hoe mistiger het wordt.

Onderweg komen we nog verschillende groepen goed uitgeruste Koreanen tegen. In Korea wordt heel veel in groepsverband gedaan, en er zijn dan ook veel “wandelverenigingen” of groepen die er in het weekend op uit trekken. Zo kwamen we de “Gimhae saturday one mind mountaineering club” groep tegen die met volledige uitrusting dezelfde route deden als wij. Ze gingen elk weekend naar een andere berg in Korea om samen te hiken.

Seseok shelter op 1650 meter hoogte

Om 12 uur ‘s middags komen we dan aan bij Seseok shelter, en het is helaas steeds harder gaan regenen. De beklimming naar Seseok was dan ook een pittige. De paden zijn nog steeds prima te bewandelen, maar de uitzichten zijn er helaas niet beter op geworden. Vanuit Seseok is het nog iets meer dan 5 km naar Cheonwangbong  en volgens de kaarten is dit een relatief vlakker stuk. We krijgen er dan ook steeds meer vertrouwen in dat we de hele tocht vandaag af kunnen maken, en de 2de overnachting in de bergen misschien over kunnen slaan. We besluiten dan ook na een korte pauze verder te gaan.

Ondanks dat dit stuk minder hoogtemeters zou moeten hebben, is het toch een zwaar gedeelte. Het landschap is veel ruiger dan het westelijk deel van Jirisan waar we gisteren begonnen zijn. Het regenachtige weer zal hier ook zeker debet aan zijn…. Vanaf Seseok volgt een korte beklimming naar Chotaebong op 1704 meter hoogte. Hier komen we weer een groep vriendelijke Koreanen tegen die ons uitnodigen om samen een biertje te drinken. Het blijkt dat ze Hoegaarden bij zich hebben! Hoegaarden bier (uit België) is sinds een aantal jaar aan een opmars bezig in Korea, en begint steeds populairder te worden. Het is toch een bijzondere ervaring om als  Nederlanders samen met enkele uiterst vriendelijke Koreanen Belgische Hoegaarden te drinken op een bergtop in de “middle of nowhere” in Zuid-Korea.hoegaarden

Na een lekker biertje, (waar we overigens niet warmer van geworden zijn… op de toppen begint toch een gure wind op te steken), gaan we weer verder. De volgende stop op de route wordt Jangteomok shelter. Dit is een wandeling van 3.5 km waar we bijna 2 uur over doen. Waarschijnlijk komt het door de regen, maar het voelt veel verder en langer. Er zitten toch de nodige hoogtemeters in dit stuk, en de paden zijn niet echt makkelijk meer. Rotsachtige paden met veel grote keien waar je over heen moet klimmen.

Maar om 2 uur zijn we dan bij de laatste shelter voor we de laatste beklimming naar de hoogste top gaan maken. Ook hier besluiten we om niet te lang stil te staan.  Het is van hier uit “nog maar” 1.7 km naar de top, en als we flink doorlopen moeten we nog voor het donker naar het dal af kunnen dalen. We gaan er dus steeds meer voor voelen om de 2de geplande overnachting in Rotary shelter dus maar over te slaan. Maar eerst moeten we dus nog het laatste stuk naar de top!

DSC05188
Cheonwangbong bergtop op 1915 meter hoogte

Het laatste stuk blijkt best een mooi gedeelte van de route te zijn, ondanks het slechte weer. Langs het pad groeien veel bloesems die eind mei in volle bloei staan. We komen ook nog langs een enigszins triest gedeelte met allemaal dode bomen. Dit worden de dode bomen van Jeseokbong genoemd. Rond 1950 hebben “houtdieven” hier huisgehouden en alle bomen gekapt. Een aangestoken bosbrand heeft de rest gedaan. Zeker in de regen ziet het er nog troostelozer uit. Maar we hebben een doel, en gaan snel verder.

Om 15:00 bereiken we de top. Met name de laatste kilometer is zwaar, met stukken waar je via een touw naar boven moet. Eenmaal boven is het toch nog vrij druk met mensen. Maar het is koud, het regent, en er staat een gure wind, en het zicht is nagenoeg nihil. Dus nemen we snel een fotootje. We moeten wel even wachten tot alle Koreanen klaar zijn met foto’s nemen, het is ondanks het weer een komen en gaan van Koreanen. Hierna zoeken we wat beschutting van de rotsen en nemen we samen een paar soju schotjes! Dit is iets wat je waarschijnlijk maar 1 keer in je leven meemaakt, en dan moet je net als de Koreanen een glaasje soju achterover gooien!

20150530_152548
Soju op de top

De afdaling naar Junsan-ni parkeerplaats is ongeveer 6.5 km, en omdat dit allemaal bergaf is denken we dit wel voor het donker te kunnen redden. Wat we echter over het hoofd gezien hebben is dat dit stuk een “expert” afdaling is. Het blijkt een erg rotsachtig pad te zijn met grote rotsblokken.

Na 2 km afdalen komen we pas om 17:00 bij Rotary shelter. Hier zouden we eigenlijk overnachten, maar inmiddels hebben we onze zinnen gezet om af te dalen en dus gaan we door. We moeten nog zo’n 4.5 km. Onderweg bellen we met het “thuisfront” waarmee we afgesproken hadden dat ze ons op zouden halen vanuit Gurye. Dat dit overigens een autorit van bijna 3 uur is hadden we ook niet helemaal goed ingeschat.

Uiteindelijk zijn we rond 19:00 beneden en is het al behoorlijk aan het schemeren. De laatste 2 km waren gelukkig goed te doen, want daar werd het al bijna te donker. Bij aankomst op de parkeerplaats hebben we een leuk restaurantje met terras gevonden waar we nog heerlijke Koreaanse “vispannenkoeken” konden eten. Dit in combinatie met een paar biertjes maakte de totale tocht tot een belevenis die we niet snel zullen vergeten.

Wat zijn onze conclusies en aanbevelingen? De tocht is in 2 volle dagen te doen, maar dan moet je de eerste dag minimaal tot Byeoksoryeong shelter doorlopen, en eigenlijk naar Seseok. Als je begint bij Hwaeomsa tempel is dit waarschijnlijk teveel van het goede. Drie dagen is dus toch een goede keuze met overnachtingen in Yeonhacheon en Seseok shelter. Zorg dat je iets meeneemt om noedels te kunnen koken, en neem veel muesli-repen en dergelijke mee. Als je een telefoonoplader meeneemt kun je je telefoon in de shelters opladen (er zijn stopcontacten). Zorg dat je het vervoer vanaf de aankomstplek terug naar Gurye/vertrekpunt geregeld hebt. Dit is een flinke afstand, en er gaan waarschijnlijk bussen maar niet veel.

Al met al, zeker een aanrader die je niet snel zult vergeten. Een goede conditie is wel een vereiste, want het is geen tocht waar je al te licht over moet denken. Maar met een gezonde portie doorzettingsvermogen en basisconditie goed te doen voor iedereen. Je ziet Koreanen van alle leeftijden die hun hand er niet voor omdraaien!

En als je deze wandeltocht via KoreaReizen boekt zorgen wij voor reserveringen van de shelters en ook voor het transport van en naar de vertrek/aankomstplek.